Temelleri Türkiye’de Cumhuriyet yıllarında atılan modern tiyatro, çağdaş Türk edebiyatının da etkisiyle gelişmiş ve birçok oyuna sahne olmuştur. Tiyatroda kuşkusuz Türkiye Devlet Tiyatrolarının önemi büyüktür. 1949 yılında kurulan Devlet Tiyatroları ise ilk zamanlar devlet konservatuvarı adı altında faaliyet göstermekteydi. Amacı, Türk sanatının yurt içi ve yurt dışında gelişmesi ve halkın genel eğitim ve kültür seviyesini yükseltmek olan devlet tiyatroları, birçok ilde faaliyetlerini sürdürmektedir. İnsanımıza tiyatroyu, edebiyatı, kitap okumayı ve düşündürmeyi aktarmada tiyatroların yeri bu anlamda çok önemlidir. 1 milyondan fazla seyirciye ulaşması da devlet tiyatrolarının önemini göstermektedir.

Tiyatro seyircisinin artırılması ve tiyatronun herkese sevdirilmesi ekonomik anlamda da çok önemlidir. Tiyatro etkinliklerinin olduğu günlerde birçok insan evden çıkmakta ve etkinliğin bulunduğu yerlerdeki esnafa da katkı sağlamaktadır. Aynı zamanda tekstil sektörüne de katkısı büyüktür. Çünkü çok fazla kostüm ve araç gerecin kullanıldığı tiyatrolar, bu anlamda da üretimin artmasında önemli bir yere sahiptir.

Devlet tiyatroları birçok festival ve etkinliği Devlet Tiyatroları içinde barındırmaktadır. İllerde gerçekleştirilen bu uluslararası tiyatro festivallerinde hem yerli hem de yabancı ülkelerden birçok topluluk sanatseverler ile buluşmaktadır. Her yıl aynı zamanda çocuklar için de Ankara’da ”Küçük Beyler Küçük Hanımlar” Uluslararası Çocuk Festivali düzenlenmektedir. Festivalde kukla, bale, sokak tiyatrosu ve opera gibi farklı tiyatro etkinlikleri sergilenmektedir. 24-29 Nisan 2017’de düzenlenen festivalde, 8 yabancı ve 10 yerli grup sahne aldı. Çocukların gelişiminde çok önemli yeri olan bu tip tiyatroların daha fazla yaygınlaşması, köylerde ve küçük şehirlerde de teşvik edilmesi, çocukların gelecekleri için önemli yere sahiptir. Devlet tiyatrolarına bağlı gruplar aynı zamanda bir çok ilde turnelere çıkmakta ve seyirciyle buluşmaktadır.

Sanatın ülkede bir takım gericilik faaliyetleri yüzünden de istediği gelişmeyi gösterememiş ve önüne çıkan engellerden dolayı önü her zaman kesilmiştir. Devletin bu konuda göstereceği çabanın artmasıyla her kesimden her insanın çağdaş düşünme ve öğrenme bakış açısına sahip olmasına çalışılmalıdır. Bu anlamda kültürel eğitim sisteminin ilerlemesinde önemli yere sahip olan sanat etkinliklerinin artması için daha fazla çaba harcanmalı. devletin sanatçıyı korumada çok daha aktif rol alması gerekmektedir.